ในศิลปอินเดียสมัยโบราณ (พุทธศตวรรษที่ 3-6)  พระพุทธรูปที่เป็นรูปมนุษย์ยังไม่ปรากฏ แต่ช่างจะใช้สัญลักษณ์แทน เช่น ดอกบัว หมายถึงปางประสูติ  ต้นโพธิ์ หมายถึงปางตรัสรู้  และสถูปหมายถึงปางปรินิพพาน  แต่พระพุทธรูปที่เป็นรูปมนุษย์ได้เริ่มปรากฏมีขึ้นในศิลปอินเดียสมัยที่ 2 คือ ศิลปคันธารราฐ มถุรา และอมราวดี (พุทธศตวรรษที่ 6-9) และในศิลปอินเดียแบบคุปตะ (พุทธศตวรรษที่ 10-11)  แบบหลังคุปตะ (พุทธศตวรรษที่ 12-13) และแบบ    ปาละ (พุทธศตวรรษที่ 14-17) พระพุทธรูปแบบคันธารราฐเป็นศิลปแบบแรกที่กล้าสร้างพระพุทธรูปขึ้นเป็นรูปมนุษย์ มีลักษณะเป็นแบบกรีก-โรมัน       แต่พระพุทธรูปแบบมถุรามีลักษณะเป็นแบบอินเดียอย่างแท้จริง  คือ คล้ายคลึงกับรูปเทวดาหรือยักษ์ในศิลปอินเดียสมัยโบราณ.