บทความวิชาการ
| ชื่อบทความ | แผ่นเงินสมัยทวาราวดีซึ่งขุดพบที่อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม |
|---|---|
| ชื่อวารสาร | โบราณคดี |
| ชื่อผู้แต่ง | สุภัทรดิศ ดิศกุล, ม.จ. |
| ชื่อผู้แปล | |
| รายละเอียดวารสาร | ปีที่ 5 ฉบับที่ 3 (ส.ค. 2517) หน้า 302-314 |
| สาระสังเขป | |
แผ่นเงิน 66 แผ่น ค้นพบที่ อ.กันทรวิชัย จ.มหาสารคาม ในซากพระอุโบสถ (?) ซึ่งเรียกกันว่า อุ่มญาคู ในเมืองคันธารวิสัย ต.คันธาร์ เจ้าหน้าที่หน่วยศิลปากรที่7
ได้ขุดค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2515 เมืองคันธารวิสัย
มีแผนผังเป็นรูปไข่ มีคูเมืองล้อมรอบอยู่ระหว่างเชิงเทิน
2ชั้น สิ่งสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งที่ค้นพบในการขุดแต่งซากพระอุโบสถคือ
พระพิมพ์ดินเผา ขนาด 14 x 22.5 ซม. เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ
อายุระหว่างพุทธศตวรรษที่ 14-15 แต่ที่น่าสนใจที่สุดคือ ภาชนะดินเผาสูง 12.5 ซม. ปากกว้าง 20 ซม. มีแผ่นเงินบุเป็นรูปต่างๆ 66 แผ่นอยู่ภายใน
ลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดต่างๆ กัน
ระหว่าง ขนาด 10 x 15 ซม. เป็นแผ่นเงินที่ถูกบุเป็นพระพุทธรูป
รูปเทวดาหรือเจ้านาย รูปสถูปและธรรมจักรตั้งอยู่บนยอดเสา ส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปประทับนั่ง
อาจสรุปว่าสร้างขึ้นในศิลปทวาราวดี โดยบุขึ้นในตอนปลายของศิลปทวาราวดีราวพุทธศตวรรษที่
15-16 แสดงถึงความสำคัญของพระพุทธศาสนาลัทธิเถรวาทในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยในขณะนั้น
วัฒนธรรมนี้คงเป็นวัฒนธรรมของชนชาติมอญ หรือนำขึ้นมาโดยชนชาติมอญ เนื่องจากได้ค้นพบจารึกภาษามอญบนพระพิมพ์ดินเผา
4 องค์ ที่เมืองฟ้าแดดสูงยาง ในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์ที่อยู่ใกล้เคียง. |
|