บทความวิชาการ
| ชื่อบทความ | ที่พักคนเดินทางของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 |
|---|---|
| ชื่อวารสาร | ศิลปวัฒนธรรม |
| ชื่อผู้แต่ง | เซเดส์, ยอร์ช (Coedes, George) |
| ชื่อผู้แปล | สุภัทรดิศ ดิศกุล, ม.จ. |
| รายละเอียดวารสาร | ปีที่ 16 เล่ม 2 (ธ.ค. 2537) หน้า 104-106 |
| สาระสังเขป | |
จารึกบทที่ 122 ถึง 126 ของปราสาทพระขรรค์
ประเทศกัมพูชา กล่าวถึงที่พักคนเดินทาง 121 แห่ง ซึ่งพระเจ้าชัยวรมันที่
7 ทรงสร้างตามทางเดินที่มีอยู่ในราชอาณาจักรของพระองค์ ที่พักคนเดินทางเหล่านี้สร้างด้วยศิลา ซึ่งมีไฟตรงกับอาคารในจารึกกล่าวไว้ว่ามี
57 แห่ง
บนทางระหว่างเมืองพระนคร (อังกอร์)
กับราชธานีของประเทศจัมปา มี 17 แห่งจากเมืองพระนครไปยังเมืองพิมาย และมี
44 แห่งบนทาง ซึ่งมีเมืองต่างๆ ซึ่งยังไม่เป็นที่รู้จักกัน นายเดอลาจองกีแยร์
จัดไว้ว่าเป็นโบราณสถานแบบ “ปราสาททัพเจย” แต่ นายฟีโนต์
เรียกว่า “ธรรมศาลา” ศ.ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล ได้เพิ่มเติมไว้ในบทความว่า
ที่พักคนเดินทางเท่าที่ค้นพบในประเทศไทยมี 7 แห่ง
ในจำนวนทั้งหมด 9 แห่ง ได้แก่ จังหวัดสุรินทร์ พบ 1 แห่ง คือ ปราสาทตาเมือน จังหวัดบุรีรัมย์ พบ 5 แห่ง คือ ปราสาททมอ ปราสาทบ้านบุ ปราสาทโคกปราสาท ปราสาทหนองปล่อง
และปราสาทเทพสถิตย์ ส่วนที่จังหวัดนครราชสีมา พบ 1 แห่ง คือ ปราสาทห้วยแคน. |
|