บทความวิชาการ
| ชื่อบทความ | ศิลาจารึกภาษามอญที่เมืองลำพูน หลักที่ 2, 3 และ 4 |
|---|---|
| ชื่อวารสาร | โบราณคดี |
| ชื่อผู้แต่ง | สุภัทรดิศ ดิศกุล, ม.จ. |
| ชื่อผู้แปล | |
| รายละเอียดวารสาร | ปีที่ 4 ฉบับที่ 2 (ต.ค. 2515) หน้า 163-168 |
| สาระสังเขป | |
ศิลาจารึกหลักที่ 2 ค้นพบที่วัดกู่กุฎ หรือจามเทวี เป็นศิลาจารึกสองด้าน แต่ละด้านจารึกกินเนื้อที่ 1.50 x 0.09 เมตร ตัวอักษรมีลักษณะคล้ายกับตัวอักษรที่ใช้ที่เมืองพุกาม ประเทศพม่า ในระยะเวลาเดียวกัน ศาสตราจารย์ฮัลลิเดย์ (R. Halliday) ได้อ่านจารึกเป็นครั้งแรกจากรูปถ่ายซึ่ง ศาสตราจารย์ยอร์ช เซเดส์ ได้ส่งไปให้จารึกหลักที่ 3 ค้นพบที่วัดแสนข้าวห่อ จารึกหลักนี้มี 14 บรรทัด สลักด้วยตัวอักษรใหญ่กว่าในจารึกหลักอื่นๆ เล็กน้อย เป็นของพระสงฆ์รูปหนึ่ง กล่าวถึงการสร้างห้องหนึ่งห้องพร้อมกับการปลูกต้นโพธิ์ สร้างพระพุทธรูป และการปลูกต้นมะพร้าว พร้อมกับความช่วยเหลือของพระเจ้าแผ่นดิน จารึกหลักที่ 3 วัดกู่กุฎ หรือจามเทวี หลักที่ 2 คงเหลือแต่เศษมีขนาดด้านละ 60 เซนติเมตร แต่มีความยาวมากกว่าความกว้างบรรทัดต่างๆ เว้นจังหวะไม่เท่ากัน แสดงว่าเป็นการสลักของผู้ที่ไม่มีอาชีพทางนี้. |
|